من  تنها  نیستم ٬ چرا  که  خیالت  حتی  یک  نفس از من غافل  نمیشود..

چقدر  دوست  دارم  ٬لحضه هایی  را  که  دلتنگ  چشمانت  میشوم 

همه  اندیشه ام  اندیشه  فرداست  .

وجودم  از  تمنای  تو  سرشار  ...

هوا  آرام  ٬شب خاموش ٬ راه  آسمانها  باز  ٬٬٬

خیالم  همچون چکاوک  میکند  پرواز....

اگر  روزی  تهدیدینت  کردنند  بدان  در  برابرت  ناتوانند ......

اگر  روزی  خیانت  دیدی  بدان  قیمتت  بالاست......

اگر  روزی ترکت  کردنند بدان  با  تو  بودن  لیاقت  می  خواهد .....

عشق  حقیقی  هیچگاه  ارام  پیش  نمی رود  ....

^{اشکهایت  را  برای  گریه  کردن  دوست  دارم} 

دستهایم  برایت  شعر  مینویسداما  تو  هرگز نخواهی  خواهند...چشمهایم  برایت  اشک  میریزد  اما  تو  نخواهی  دید  . و من  با  این همه  اندوه از  کنارت  خواهم  گذشت  . میدانی  چرا  ؟؟؟؟

چون دیوانه  وار  میپرستمت... 

بیان  قصه ای  را  که  گویای  عظمت  و  شکوه یک  عشق  باشد  ...

قصه عشقی  شیرین  که  از  دریا  کهنسالتر  است  .

حقیقتی ساده  از  عشق  که  او  برایم  به ارمغان  اورد.

از کجا اغاز  کنم  ....

او  همانند   بارانی  تابستانی  که  زمین  را  به  سطحی  درخشان  مبدل  می سازد  ٬ به  دنیای  خالی  من  راه  پیدا  کرد و  زندگیم  را  درخشان  ساخت  .

او  به  دنیای  خالی  من  مفهوم  بخشید  او  قلب  مرا  لبریز  می کند  ......

او دل مرا  با  احساس  خاص  لبریز  میکند  .

آیا  می  توان  عمر  عشقی  را  بر  مبنای  روز و  ساعت  سنجید 

اکنون  جوابی  ندارم  اما  همینقدر  می  دانم که  بر  او  نیاز  دارم  . 

او  قلب  مرا  لبریز  میکند .

تقدیم  به  همسر  عزیز  و  مهربانم  .      

قدم  زنان در  خیابانی  بلند 

نه  پری در  کار  بود نه آسمانی  ...

و با  خود  گفتم :آیا  با  لبهای  دوخته  روزی  خواهیم  خندید ؟؟؟؟؟؟؟